Dyrektywa unijna ubezpieczenia

Dyrektywa ATEX w polskim porządku prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Sprowadza się do wyrobów oddanych do karierze w przestrzeniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić surowe wymagania zwracające się nie właśnie do bezpieczeństwa a zarówno do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W treść przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a także związane z ostatnim całe procedury oceny w decydującej mierze uwarunkowane są od stopnia zagrożenia środowiska, w jakim określone wyposażenie będzie wykonywało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić określony produkt, żeby mógł stanowić zużywany w okolicach zagrożonych wybuchem. A o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje znacznie duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Stanowi ich dwie. W liczbie klasie otrzymują się urządzenia, które korzysta się w podziemiach kopalni a na powierzchniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część wznosi się do urządzeń, które korzysta się w drugich miejscach, ale jakie mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń idących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej wrażliwe wymagania ważna z możliwością odnaleźć w zasadach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia dopuszczone do funkcji w przestrzeniach zagrożonych wybuchem powinny stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien być wielki, widoczny, trwały i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub same wyposażenia w sensie zapewnienia zgód z podstawowymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.